Anadolu beşerinin kıtlık zamanlarında deva olarak başvurduğu ve 3 bin yıllık bir geçmişe sahip olduğu düşünülen ’Kavut’ tatlısı gün geçtikçe sofralardan siliniyor.
Seferberlik tatlısı olarak da bilinen Kavut tatlısı, en eski Türk kahvaltılığı olma özelliği taşıyor. Ahlatın fazla yetiştiği bölgelerde rastlanan bu tatlı, birebir zamanda kıtlık zamanlarında Anadolu beşerinin bulduğu bir deva olarak da biliniyor. Van’da yapılan ve 40 yıl süren hafriyat çalışmalarında 3 bin yıllık geçmişe sahip olduğu ortaya çıkan tatlı genelde kavurga, bal ve pekmezden yapılıyor. Sivas’ın Altınyayla ilçesi başta olmak üzere birçok köy ve kasabasında da yapılan Kavut tatlısı, Evliya Çelebi’nin Seyehatname isimli yapıtında de yer alıyor. Genelde kış aylarında yapılan bu tatlının, yeni tatlı çeşitlerinin çıkmasıyla birlikte yok olmaya yüz tuttuğu düşünülüyor. Öte yandan, Kavut tatlısı Van ve Iğdır başta olmak üzere Doğu Anadolu bölgesinde de hayli seviliyor.
Güç ve güç veriyor
Sivas kent merkezi Sait Paşa Caddesi’nde yaşayan mesken hanımı Betül Ekinci, Kavut tatlısının tarihinin çok eskiye dayandığını belirterek, “Kavut tatlısı geçmişte babaannelerimiz zamanında yapılan bir tatlı. O zamanlarda buğdayın kavrulup taş değirmenlerde öğütülüp un haline getirip sonra tereyağında kavrulup pekmez yahut balla tatlandırılıp yapılan bir tatlı çeşididir. Konuk geldiği zaman ya da akşamları eğlencelik olarak yapılan bir tatlı. Bu tatlının tarihi çok eskiye dayanıyor. Babaannelerimizin zamanında çok fazla kahvaltı çeşidi olmadığı için kahvaltılık olarak da yapılıyormuş. Tıpkı zamanda tatlı çeşidi de olmadığı için tatlı olarak da kolayca yapılan bir çeşidimiz. Ve şu an günümüzde unutulmaya yüz tutmuş, çok yapılmayan bir tatlı. İçinde tereyağı, buğday üzere eserlerin olmasından kaynaklı güç ve güç verir” formunda konuştu.
Unutulmaya yüz tutmuş bir tatlı
Ekinci, günümüzde kahvaltılık olarak çok fazla çeşit olduğunu ve bu yüzden tatlının unutulmaya yüz tuttuğunu tabir ederek, “İl olarak buğdaylarımızı kavurarak başlıyoruz. Bunu dışarıda odun ateşinde sacda yapmak daha güzel olur fakat konut ortamında bu türlü bir imkan olmadığı için buğdayımızı teflon tavada kavuruyoruz. Daha sonra mutfak robotumuzda öğüterek un haline getiriyoruz. Sonra diğer bir tavada tereyağımızı eritip, öğüttüğümüz unları içine atıyoruz. Biraz kavuruyoruz. Buğdaylar kavrulduğu için çok aşır kavurmaya gerek yok. Biraz kavurduktan sonra üzerine şekerimizi ve suyumuzu ilave ediyoruz. Tekrar pişirip iyice suyunu çektikten sonra ocaktan alıyoruz. Üzerine tekrar isteğe bağlı tereyağı eritip döküp cevizle süsleyip yeniliyor. Çok eskilerden bu tatlı kahvaltılık çeşidi olarak da yapılırdı. Lakin maalesef günümüzde unutulmaya yüz tutmuş bir tatlı. Günümüzde çok fazla kahvaltılık çeşidi olduğundan gençlerimiz çok bilmiyor bunları. Bizler de bunları tekrar yaparak, tanıtarak; etrafımıza, eşimize, dostumuza, çocuklarımıza yine sevdirerek bu tatlımızı unutturmamalıyız” dedi.
