15 Temmuz gazileri o geceyi anlattı

Fethullahçı Terör Örgütü (FETÖ) tarafından düzenlenen 15 Temmuz hain darbe teşebbüsü gecesi gazi olan Cengiz Güncü ile Gülizar Demirci, hain kalkışmanın 4. yılında o geceyi anlattı. İzmir’de buluşan iki gazi, o geceye dair anılarını anlatırken, hayatlarındaki değişiklikleri de dile getirdi.

15 Temmuz 2016’da FETÖ tarafından düzenlenen hain darbe teşebbüsünü bertaraf eden gaziler, o gecenin 4. yıl dönümünde İzmir’de bir araya geldi. Elinde olan tek şeyi olan bastonunu İstanbul’da tank paletine sokan gazi Cengiz Güncü ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın davetiyle sırt çantasını takıp dışarı çıkan ve Ankara’da gazi olan Gülizar Demirci buluştu. O geceye dair yaşadıklarını anlatan iki gazi, anılarını anlatırken duygusal anlar yaşadı.

“Milletimiz, devletimiz, bayrağımız için dışarı çıktık”

Elindeki bastonu tank paletine sokarak tankı durdurmaya çalışan gazi olarak tanınan Cengiz Güncü, o gece Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın talimatıyla dışarı çıktıklarını söyledi. Güncü, “Cumhurbaşkanımız o gece tüm halkımızı sokaklara meydanlara inmeye davet etti. Bizler de o dönem Üsküdar ve Kavacık halkı olarak reisimizin buyruğu ile o gece köprüye gittik. Köprüde askerlerle karşılaştık. Çevik Kuvvet ve Şahsi Harekat polislerimizle birlikte oradaki askerlere bunun yanlış olduğunu, bu türlü bir darbenin olamayacağını söyledik. Bizlere ’Buradan uzaklaşın yoksa sizi vururuz’ dediler. Ben de onlara ’Sen bir Türk askerisin yavrum. Bu yaptığınız etik değil. Bugün şer güçlerine karşı bir kalkan üzere hizmet yapan Türk askerine biz el kaldıracak değiliz. Sizler bizim evladımızsınız. Kışlalarınıza dönün’ diye telkinlerde bulunduk. Ama bizi dinlemediler. Cenab-ı Allah orada bize bir cüret, bir iman gücü verdi. O esnada silahlar patladı, çok sayıda arkadaşımız yanımızda gazi oldu. O gün biz tankların üzerine çıktık, tankları durdurduk. Silahları topladık. Sabaha karşı kalkışmayı bertaraf ettik. Allah’a şükürler olsun. Bizim halk olarak 15 Temmuz’da milletimiz, devletimiz, bayrağımız için dışarı çıktık. O günden sonra her gün meydanlara indik, nöbetler tutuldu” dedi.

“Tank paletine bastonumu soktum, yangın tüpü soktum”

Darbeci askerlerin silahlarına karşı kararlılıklarını silah olarak kullandıklarını söz eden Cengiz Güncü, o gece tank paletine bastonunu, yangın tüpünü sokarak tankları durdurmayı düşündüğünü tabir etti. Güncü, “Ayağımdan bir operasyon geçirmiştim ve İstanbul’da bir hastanede tedavi görüyordum. O yüzden de bastonla dolaşıyordum. Askerlik yaptık tabi biliyoruz. Tankın paletinin arasına elimdeki bastonu soktum tahminen bir pimi kırılır, tank yürümez diye. O an aklımıza o geldi. Elimizdeki yangın tüplerini bile paletlerin arasına soktuk tank hareket edemesin diye. Elimizde silah yoktu; önümüzde asker vardı. Vatan bizim vatanımız, asker bizim askerimizdi. Biz o çocuklara nasıl silah sıkalım? Ancak onlar bize sıktılar. Bayrağımıza silah sıktılar. Motosikletli bir arkadaşımız elinde bayrakla oraya gelirken şehit oldu. Biz ne yapabilirdik ki o anda? Mecburen tank paletine bastonumu soktum, yangın tüpü soktum. Bu kararlılıkla onları bertaraf ettik. O günün kahramanları Türk Polis Teşkilatına da teşekkür ediyorum. Şayet polisimiz olmasaydı biz başaramayacaktık” diye konuştu.

“Devletimiz her zaman bize sahip çıktı”

Kişilerin kendilerine kimi zamanlar olumsuz reaksiyon gösterdiğini belirten Cengiz Güncü, devlet yetkililerinin kendilerine her zaman sahip çıktığını da laflarına ekledi. Güncü, “O günden bu yana hayatımızda bir çok şey değişti. Birinci zamanlar buradaki kimi işlerimizi kaybettik. ’Bizim için mi çıktınız?’ diyenler de oldu, ’Bana ne’ diyenler de oldu. Ancak devletimiz her zaman bize sahip çıktı. Bizleri hiç bir zaman için mağdur etmedi” laflarına bölge verdi.

“Devlet katında gaziyim, inşallah Allah katında da öyleyimdir”

Ankara’da Genelkurmay Başkanlığı önündeki akında gazi olan Gülizar Demirci ise 15 Temmuz gecesi yaşadıklarını anlattı. Demirci, şu laflara mahal verdi: “15 Temmuz’da Ankara’da Genelkurmay Başkanlığı önünde gazi oldum. Devlet katında gaziyim, inşallah Allah katında da öyleyimdir. O gece mesai bitimi sonrası işimden konutuma gelmiştim. Dışarıdan önemli kademede gürültüler gelmeye başlamıştı. Uçak seslerin duydum ve dışarı baktığımda havada konumdan havaya akıllıca kalkan siyah büyük bir bulut kümesi gördüm. Tahminimce o da hususî harekat merkezinin bombalanması olayıyla ilgiliydi. Olay pek kişiselleştiremiyorum, Allah’ın verdiği bir irade olarak tanımlıyorum. O an sırt çantamı aldım. O sırt çantam benim için çok önemliydi; rahmetli kardeşimin oksijen tüpü çantasıydı, onunla yaşamıştı daima. O çantanı içerisine su ve kimlik kartımı alarak dışarı çıktım. Dışarıdan çok fazla gürültü sesi geliyordu daha önce hiç rastlamamıştık. Dışarıdaki kalabalığı görüyorum, kişiler ellerinde bayraklarla, dillerinde şahadetlerle yürüyorlardı. Keçiören’den yürüyerek emniyet binasına gittim. Birtakım şeyleri anlatmak nitekim çok güçlükle. Oradaki yaşananlar, hengame, yaşananlar bir vahşetti. En acısı da orada karadan ateş ediliyor, havadan ateş ediliyor. Bu türlü bir durumun yaşanması nitekim anormal. Ankara Türkiye’nin başşehri. Havadan ve karadan akın var. Benim aklıma ilk gelen şey, ’Acaba hangi ülke bize saldırıyor?’ Emniyetin önüne geldiğimizde orada yaşananlar çok çetindi. Bir hamile bayan vardı, düşünsenize karnındaki bebeğiyle oraya gelmiş vatan için. Yanımdaki teyzenin ayağında terliği yok. Emniyetin oradan Genelkurmay’a gittik. Genelkurmay’ın önüne geldiğimizde bir helikopter halkı vura vura gidip geliyordu. Bir bakıyorsun yanındaki insanın bir tarafı yok oluyor, kolu kopuyor, herkes noktaya yığılıyor. Orada hiçbir şey yapamıyorsun. Yaralanan vatandaşlarımıza müdahale etmeye çalışıyorum; bir yandan da dua ediyorum dursun artık diye. Vahşet manzaralar vardı. Bölgede bir şehidimizin dimağını gördüm. Çantamdan aldığım eşarbımla onu aldım ve götüren ambulanstaki sağlık çalışanlarına çöpe atmasınlar diye tembih ettim. Çok yaralımız vardı fakat birçoğuna müdahale edemedik. Zira size karşı dönmüş bir tank var. Ben kolumdan vurulduktan sonra elinde telsiz olan bir kardeşimiz bana yardım etti. Sanıyorum ki sivil polisti. Allah ondan razı olsun. Oradan hastaneye gittim.”

“Allah bir daha bu türlü bir gece yaşatmasın”

15 Temmuz gecesini anlatırken his dolu anlar yaşayan Gazi Gülizar Demirci, “Allah bir daha bu türlü bir gece yaşatmasın vatandaşlarımıza. Birliğimiz, beraberliğimiz, kardeşliğimiz inşallah bozulmaz. Biz birbirimize sahip çıkalım. Bir bayrağımız, vatanımız var. Çok hoş bir coğrafyada yaşıyoruz. Ancak biz Türk olduğumuz için her fırsatta bu biçim şeyleri deneyeceklerdir. Biz birbirimize kenetlenelim ve Türk’ün gücünü dünyaya gösterelim” diye konuştu.

“Yıllardır tanışıyormuşuz gibi”

Hangi ile giderse gitsin orada kendisini kesinlikle bir yazı ya da şehit ailesinin karşıladığını belirten Gülizar Demirci, kendisiyle birebir kaderi yaşayanlarla kardeş üzere olduklarını söyledi. Demirci, “O günlerden bugüne hayatımızda kimi şeyler değişti. Mesela bir ile gidiyorum; orada bir gazi kardeşimle tanışıyorum. Birbirimizi tanımıyoruz ancak hangi ile gidersem gideyim muhakkak bir 15 Temmuz gazisi ya da şehit ailesi ile karşılaşıyorum. Çok hoş bir his. Bir aile üzere harman oluyoruz. Yıllardır tanışıyormuşuz üzere, birebir ailedenmişiz üzere şık diyaloglar kuruyoruz. Bakın ben yeni İzmir’e geldim ve burada Gazi Cengiz Güncü ile tanıştık. Allah razı olsun eşiyle birlikte beni 3 gündür misafir ediyor. Artık ben Cengiz Bey’in elini öpmeyeyim de kimin elini öpeyim. Öte yandan çok önemli küfürler, hakaretler de işittim. Kabahatimin ne olduğunu sorduğumda bana 15 Temmuz gazisi olduğum için bu türlü dediklerini söylüyorlar. Ben bir Türk’üm. Benim bir vatanım, bir bayrağım, bir devletim var. Elhamdülillah Müslümanım. Bir ezanım var ve onunla gireceğim toprağa. Vatan yoksa, aile de yoktur. Vatan her şeyden önemli kardeşlerim” sözlerini kullandı.