Nöbetçi Eczaneler
Şehir hastaneleri başta olmak üzere sağlık kurumlarında uygulanan güvenlik ve disiplin kuralları, zaman zaman hasta yakınları tarafından oldukça sert ve katı bulunabiliyor. Özellikle hasta katlarına yalnızca asansörle çıkılabilmesi, asansör önlerinde yoğun güvenlik önlemlerinin bulunması ve doktorlara ya da sağlık çalışanlarına ulaşmakta yaşanan güçlükler, hasta yakınlarının yaşadığı kaygı ve çaresizliği daha da artırabiliyor.
Hasta yakınları, özellikle ağır vakalarda bilgi almakta zorlandıklarını, doktorlara ulaşamadıklarını ve bazı durumlarda bekletildiklerini ifade ediyor. Yoğun bakım gibi hassas alanlarda, hasta yakınlarının büyük bir acı ve endişe içinde olduğu unutulmamalıdır. Bu alanlarda çalışan tüm personelin, güvenlik görevlilerinden sağlık çalışanlarına kadar, empati kurarak ve sağduyulu bir iletişim diliyle hareket etmesi büyük önem taşımaktadır.
Elbette hastanelerde güvenlik, düzen ve disiplin kuralları gereklidir. Ancak bu kurallar uygulanırken hastaların ve hasta yakınlarının içinde bulunduğu psikolojik durum da göz önünde bulundurulmalıdır. Hastane, cezaevi gibi algılanacak bir yer değil; sevginin, hoşgörünün, anlayışın ve çözüm odaklı yaklaşımın ön planda olması gereken bir kurumdur.
Özellikle acılı ve kaygılı hasta yakınlarıyla iletişim kuran güvenlik görevlileri ve hastane personelinin daha sakin, anlayışlı ve çözüm odaklı davranması gerekmektedir. Görevlilerin amacı ortamı daha da germek değil, yaşanan sorunu yumuşak bir iletişimle sonuca ulaştırmak olmalıdır. Gereksiz sertlik, yoğun güvenlik yığılması ya da empati eksikliği, zaten zor durumda olan hasta yakınlarının tepkisini daha da artırabilmektedir.
Sağlık kurumlarında görev yapan herkesin, en alt kademeden en üst yönetime kadar, hastalara ve hasta yakınlarına daha güler yüzlü, ilgili ve anlayışlı yaklaşması beklenmektedir. Hastaların ve yakınlarının sorduğu sorulara mümkün olduğunca açık, sakin ve tatmin edici cevaplar verilmesi, sağlık hizmetlerine olan güveni de artıracaktır.
Bununla birlikte sağlık sisteminin yoğunluğu da göz ardı edilmemelidir. Zaman zaman randevu bulmakta, hastane içinde hizmete erişmekte ya da sağlık çalışanlarına ulaşmakta sorunlar yaşanabilmektedir. Devletin ve hastane üst yönetimlerinin bu sorunlara çözüm bulmak için yürüttüğü çalışmaları da yok saymamak gerekir. Ancak bu süreçte iletişim eksikliklerinin giderilmesi ve hasta memnuniyetinin artırılması için daha fazla çaba gösterilmelidir.
Burada sorumluluk yalnızca doktorlara, hemşirelere, güvenlik görevlilerine ya da hastane yönetimine ait değildir. Vatandaşların da üzerine düşen görevler vardır. Hasta yakınları, sağlık çalışanlarına ve hastane personeline bağırarak, hakaret ederek ya da onları kendi çalışanı gibi görerek davranamaz. Herkesin karşılıklı saygı çerçevesinde hareket etmesi gerekir.
Sonuç olarak hastanelerde hem kuralların hem de iletişim dilinin yeniden gözden geçirilmesi önemlidir. Sağlık çalışanları görevlerini empatiyle ve profesyonelce yerine getirirken, vatandaşlar da sağlık personeline saygılı davranmalıdır. Daha sağlıklı bir hastane ortamı; anlayış, eğitim, sabır, iletişim ve karşılıklı sorumluluk bilinciyle mümkün olacaktır.