Nöbetçi Eczaneler
Kış ve bahar dönemlerindeki aşırı yağış eksikliği, kuraklık ve bilinçsiz sulama uygulamalarıyla birleşen buharlaşma kayıpları nedeniyle Beyşehir Gölü’nün su seviyesi hızla düşüyor. Kıyılarda metrelerce çekilmeler görüldüğü bu süreçte, gölde faaliyet gösteren tekneler de sıkıntı yaşıyor. Göl sularının sığlaştığı alanlarda su kuşları ve balıkçılların akını dikkat çekiyor; bu durum havadan da dronla kaydedildi.
Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Hüseyin Muşmal, Beyşehir Gölü’nün kıyıdan neredeyse 100–150 metre geriye çekildiğini ifade ederek şu tespitleri paylaştı: “Gölün yüzeyi, kenarlarda ve kıyılarda büyük otlanmalar gösteriyor. Ayrıca ekolojik dengenin değişmesiyle yeni adacıklar ve kara parçacıkları oluşuyor.”
Gölün su seviyesiyle ilgili kayıtlar, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinden günümüze kadar uzanıyor. 1905’ten itibaren resmi ölçümlerin mevcut olduğu belirtilirken, Muşmal eski yıllardan bu yana insanların gölün durumu hakkında gözlemler yaptığini belirtti. Gölün meteorolojik bir döngüye sahip olduğu ve zaman zaman geri çekilip taşkın kotuna ulaştığı da anlatılıyor.
1927’den itibaren, özellikle 1993 yılına kadar süren çekilme dönemlerinde, gölün en alt seviyeyi gördüğü kayıtlarda yer alıyor. Muşmal, bugünlere gelindiğinde 2013 yılından itibaren çekilmelerin zirveye ulaştığını ifade ediyor: “1121 işletme kotunun altında 1120,85 cm gibi kayıtlar basında da yer aldı.”
Gölün sadece çekilmesi değil, yüzey, kıyılar ve kenarlarda yaşanan otlanmalar da dikkat çekiyor. Ekolojik dengesindeki bu değişim, adacıkların ve kara parçacıklarının ortaya çıkmasına neden oluyor. Beyşehir Gölü ve adaları üzerine çalışan bilim insanları coğrafyacılar, jeologlar, fizikçiler ve biyologlar tarafından yapılan çalışmalarda bu adaların sayısının zamanla değiştiğini belirtiyor. Göldeki adaların 30’un üzerinde olduğu kaydedilirken, günümüzde kıyılarda bu adalardan bir kısmının yeniden görünür hale geldiği gözlemleniyor. Ayrıca balıkçılların suyun çekilmesiyle beslenme alanlarının büyümesi, popülasyonda belirgin bir artışa yol açıyor.
Son yüzyılda görülen eğilimler incelendiğinde Beyşehir Gölü’nün en düşük seviyeye indiği düşüncesi ağır basıyor. 1905’ten itibaren yaklaşık 120 yıllık gözlemler, işletme kotunun altında bir seviyeye işaret ediyor. Meteorolojik döngüler ve yağış azlığıyla birlikte göle ulaşan kaynakların kuruması da su seviyesini düşüren başlıca etkenler olarak öne çıkıyor. Göl tabanının balçıkla dolması nedeniyle kayık ve tekne operasyonlarında ciddi zorluklar yaşanıyor; büyük tekneler kıyıya yanaşamıyor ve çarklar sık sık temizlik gerektiriyor.
Uzun vadeli kaygılar, bilim insanlarının beklentileriyle birleşerek Beyşehir Gölü’nün 2040’lar ve 2050’li yıllarda tamamen kuruma tehlikesiyle karşı karşıya olduğuna işaret ediyor. Ekolojik dengeyi yeniden sağlamak için kısa, orta ve uzun vadede kapsamlı eylem planlarına ihtiyaç duyuluyor. Bu bağlamda, bilim insanları ve devlet kurumlarının gölün sorunlarını masaya yatırıp, analizler ve çözüm önerileriyle hedeflenen müdahaleyi hızla hayata geçirmesi gerekliliği vurgulanıyor.
